Jest z pewnością jedna kobieta, o której nie można nie wspomnieć myśląc o Kobiecej Stronie Sportu. Kobieta, która zdobyła pierwszy złoty medal igrzysk olimpijskich dla Polski. Kobieta sportowiec, ale też wrażliwa malarka i pisarka, o której właśnie wyszła książka. Poznajcie historię Haliny Konopackiej!

Postać nietuzinkowa, z niesamowitym talentem, lekkością ducha i pasją do życia. Urodziła się 26 lutego 1900 roku. Od dziecka lubiła gry i zabawy na dworze, podążając za bratem, znanym piłkarzem Polonii. Z prawdziwym sportem, jednak zetknęła się dopiero w 1924 roku, zapisując się na kurs narciarstwa. Od tamtej poru pokochały Tatry na całe życie, często tam wracając. Wśród miejscowych nosiła przydomek „Czerebieta” od czerwonego koloru swetra i beretu który nosiła. Konopacka była kwintesencją kobiecości. Zawsze rzetelnie dobierała swój strój, lubiła dostojnie się prezentować. 

Za namową koleżanek z AZS-u, któregoś dnia stawiła się na treningu lekkoatletycznym na warszawskiej Agrykoli. Selekcjoner polskich lekkoatletów, francuski trener Maurice Baquet od razu dostrzegł w Halinie ogromny talent, zwłaszcza do rzutu dyskiem. 
„Wzięłam do ręki dysk i już po paru rzutach ustanowiłam rekord Polski” - mówiła później w wywiadach.  

W tym samym roku Halina Konopacka zdobyła Mistrzostwa Polski w rzucie dyskiem. Chwilę później ustanowiła rekord świata w tej samej dyscyplinie nawet o tym nie wiedząc. Największy triumf przyszedł jednak kiedy Konopacka z Igrzysk Olimpijskich W Amsterdamie w 1928 roku, przywiozła pierwszy złoty medal olimpijski dla Polski. Ustanowiła też wtedy kolejny rekord świata. 

W swojej karierze Konopacka 56 razy poprawiała rekordy Polski, nie tylko w rzucie dyskiem, ale również w pchnięciu kulą i rzucie oszczepem. Zdobyła 26 tytułów mistrzyni kraju. Wielokrotnie pooprawiała swój rekord świata w rzucie dyskiem, przywożąc kolejne medale z Igrzysk Olimpijskich. Ponadto pchała kulą, rzucała oszczepem, skakała w dal, z licznymi rekordami i zwycięstwami. Swoją karierę zakończyła w 1931 roku. Do tego czasu dwukrotnie wygrała plebiscyt czytelników „Przeglądu Sportowego”. 
Po zakończonej karierze w lekkoatletyce grała w tenisa, grała w tenisa znajdując się na liście najlepszych tenisistek w kraju.

Ale nie tylko to urzekło ludzi. Halina Konopacka była uznawana za rzeczywistą królową salonów i stadionów. Muza legionistów Józefa Piłsudskiego i najbardziej wziętych poetów międzywojnia, ulubienica fotografów i dyktatorka mody polskich kobiet. Halina Konopacka poza sportową i waleczną duszą pisała wiersze i była malarką. Studiowała filologię. Jej twórczość publikowana była w "Wiadomościach Literackich" i "Skamandrze". W 1929 roku został wydany tomik jej poezji: "Któregoś dnia”, w którym ujawniła swój wybitny talent jako poetka.

W 1928, jak to nazwała „…w najszczęśliwszym roku w jej życiu” wyszła również za maż za za pułkownika Ignacego Matuszewskiego, dyplomatę, szefa oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego i ministra skarbu II Rzeczypospolitej. We wrześniu 1939 roku, brała udział w ewakuacji złota polskiego z Banku Polskiego, którą nadzorował jej mąż. W oczach przedstawicieli rządu emigracyjnego zyskała nowy epitet: "podwójnie złota" - na sportowych arenach i w życiu, gdy ratowała narodowy dorobek.
Była kierowcą jednej z ciężarówek na trasie do Francji. 

W 1941 roku wyemigrowała do USA, do Nowego Jorku, gdzie po śmierci Matuszewskiego (1946) wyszła ponownie za mąż. W 1959 roku znowu została wdową i przeniosła się na Florydę. Tam rozwinął się jej talent artystki. Pozostała wierna wierszom i malarstwie. Malowała głównie kwiaty, a swoją tęsknotę do kraju wyrażała w wierszach. Zmarła 28 stycznia 1989 roku. 

Halina Konopacka była nie tylko utalentowaną sportsmenką, przede wszystkim była silną, pełną życia i radości damą. Na każdym kroku podkreślała swoją kobiecość, pokazała całemu światu że można być damą i złotą medalistką Igrzysk Olimpijskich.

Imię Konopackiej nosi w Polsce kilka szkół i placówek sportowych. Są to między innymi Gimnazjum nr 2 oraz Ośrodek Sportu i Rekreacji w jej rodzinnej Rawie Mazowieckiej, a także Wyższa Szkoła Kultury Fizycznej i Turystyki w Pruszkowie. (PAP). 

Foto: Wikipedia/domena publiczna